Skarpa Warszawska Nr 6 (206) czerwiec 2026

Skandal w Wilanowie

Z ogromnym oburzeniem przyjąłem informację o organizacji imprezy techno przed Pałacem w Wilanowie – jednym z najcenniejszych zabytków w Polsce, miejscu o wyjątkowym znaczeniu historycznym i kulturowym. Trudno zrozumieć, jak można było dopuścić do wydarzenia, które swoją formą i charakterem całkowicie nie przystaje do rangi tej przestrzeni. Pałac w Wilanowie to nie klub muzyczny ani teren festiwalowy, lecz dobro narodowe, które powinno być otoczone szczególnym szacunkiem i troską.

W ostatnich latach coraz częściej obserwujemy niebezpieczną tendencję do komercjalizacji miejsc historycznych. Organizatorzy podobnych wydarzeń tłumaczą swoje działania „otwieraniem zabytków na ludzi", ale granica między promocją kultury a jej profanacją została tutaj wyraźnie przekroczona. Wystarczy spojrzeć na zdjęcia i nagrania z wydarzenia, aby zrozumieć skalę niestosowności całego przedsięwzięcia. Hałas, tłumy i atmosfera typowa dla imprezy masowej w bezpośrednim sąsiedztwie królewskiej rezydencji budzą sprzeciw wielu mieszkańców i osób, którym zależy na ochronie naszego dziedzictwa.

Dlatego z satysfakcją przyjąłem decyzję o odwołaniu dyrektora Pałacu w Wilanowie. To sygnał, że istnieją jeszcze granice odpowiedzialności i że osoby zarządzające instytucjami kultury powinny ponosić konsekwencje swoich decyzji. Trudno jednak nie zadać pytania, czy odpowiedzialność nie powinna zostać wyciągnięta również wobec Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, który wyraził zgodę na organizację tego wydarzenia. Skoro uznano, że doszło do poważnego błędu po stronie dyrekcji pałacu, to jak ocenić decyzję urzędnika, którego podstawowym obowiązkiem jest ochrona zabytków przed właśnie takimi działaniami?

Mieszkańcy mają prawo oczekiwać, że osoby pełniące funkcje publiczne będą kierować się rozsądkiem, odpowiedzialnością i szacunkiem dla historii. Pałac w Wilanowie zasługuje na ochronę, a nie na wykorzystywanie go jako scenografii dla głośnych imprez.